Strata of Silence

In Strata of Silence ontstaat het beeld uit lagen van materie die verschuiven, breken en opnieuw tot rust komen. De structuur suggereert een landschap zonder horizon, gevormd door trage processen van druk en erosie. Het oppervlak fungeert als een huid waarin sporen van beweging zichtbaar blijven.

Het sobere palet van kalkwit en grijstinten benadrukt het minerale karakter van het werk. Oxide rood verschijnt slechts fragmentarisch, als een teken van wat zich onder het oppervlak afspeelt. Kleur wordt geen decoratie, maar een herinnering aan diepte en tijd.

Het werk balanceert tussen stilte en spanning. Het nodigt uit tot traag kijken, waarbij licht en schaduw de vormen telkens anders laten verschijnen.