We klampen ons vast aan structuur en efficiëntie, maar tegelijk gooien we die regels liefst weer overboord. We laten ons leiden door digitale snufjes in het dagdagelijkse, maar lopen ondertussen warm voor producten die uitblinken in puurheid en ambacht. We plannen onze dagen tot op de minuut, terwijl we dromen van vertraging. Klinkt dit niet absurd?
En wat als het absurde geen tegenstrijdigheid is, maar juist het speelveld? Wat als het kan verrassen in plaats van vervreemden?

In de tentoonstelling Draad. Het absurde is overal spelen 33 kunstenaars met de vele contrasten van onze tijd. Ze vieren de veelzijdigheid van textiel en rekken de grenzen op van materiaal en techniek. Gebreide filmstills, textiele herinneringen in klei of patronen van pixels verkennen de mogelijkheden van textiel als medium en bevragen tegelijkertijd de wereld waarin we leven. De kunstenaars vinden schoonheid in afval en restmateriaal, bescherming en kracht in kwetsbare materialen, en draaien het alledaagse binnenstebuiten tot iets heerlijk absurd.

Deze expo kwam tot stand na een open call die we samen met Texture lanceerden. Met Draad richten we ons op beeldend kunstenaars die aan het begin van hun artistieke traject staan en op zoek zijn naar een boeiende toonkans voor hun werk met een knipoog naar textiel. Uit bijna 500 inzendingen selecteerde de jury bestaande uit Sadrie Alves (beeldend kunstenaar), Suzanne Landrieu (kunstenaar en bezieler van kunstruimte 4n20 in Kortrijk) en Sofie Hermans (textielontwerper en docente aan de Kunstacademie Maasmechelen en Kunstacademie Maastricht) 33 kunstenaars die de grenzen van textiel oprekken en spelen met absurditeit. Naast deze toonkans krijgen de kunstenaars ook ondersteuning in hun artistieke en professionele ontwikkeling, via vormings- en netwerkmomenten gedurende het traject.