Het Oog van Moskou (The Eye of Moscow)

Het Oog van Moskou ontstond uit een nacht waarin ik niet kon slapen. Mijn gedachten cirkelden rond die stad, die energie.

Die vurige roden en gelen die ik in wilde penseelstreken op het doek smeerde dat was mijn woede, mijn passie, mijn levensdrang. De diepe blauwen die ertussendoor braken waren mijn angst, mijn eenzaamheid in de massa, die kou die je voelt te midden van al die hitte.

En dan dat oog. Dat verdomde oog in het midden dat naar me terugstaarde terwijl ik het creëerde. Ik weet niet meer of ik het schilderde of dat het zich aan mij openbaarde. 

Dit schilderij is mijn waarheid over wat het betekent om te leven in deze tijd. Altijd onder surveillance, altijd in beweging, altijd zoekend naar licht in de schaduw.